جابر بن عبد الله از پيامبر صلى الله عليه وآله نقل مى کند که آن حضرت فرمود: بهشت مشتاق چهار نفر از خاندان من که خداوند آنها را دوست دارد و مرا هم به دوستى آنها امر نموده، است. حضرت علي عليه السلام، امام حسن و امام حسين و حضرت مهدى عليهم السلام که عيسى بن مريم عليه السلام پشت سر او نماز مى خواند./گروه انديشه و معارف اسلامي
هشام بن سالم از امام صادق و او از پدر و جدش عليهم السلام نقل مى کند که آن حضرت فرمود: قائم از فرزندان من است، نام او نام من و کنيهء او کنيهء من، و شکل او شکل من ، و سنت او سنت من است مردم را بر ملت و شريعت من بپا مىدارد ، وآنها را بسوى کتاب پروردگارم عزوجل مى خواند ، کسى که او را اطاعت کند مرا اطاعت نموده و کسى که او را نافرمانى نمايد مرا نافرمانى کرده وکسى که در زمان غيبت ، منکر او باشد مرا انکار کرده و کسى که او را تکذيب نمايد مرا تکذيب کرده و کسى که او را تصديق کند مرا تصديق کرده است، و از تکذيب کننده گانم ....

انتـظار .... رمـضان

      مريض عشق تو هستم دوا نمي خواهم

              تو درد داده ايم من شفا نمي خواهم  

                       اگر چه غرق نيازم ولي خدا داند

                                 که جز سلامت تو در دعا نمي خواهم

                                           کنون که رو زده ام به ساحت لطفت

                                                     مگو که غرق گناهي تو را نمي خواهم

ماه خدا با بركت، رحمت ومغفرت الهى به بندگان خدا روى‏مى‏آورد و همگان را به مهمانى خدافرامى‏خواند; ماهى كه روزهايش‏بهترين روزها، شبهايش بهترين‏شبها و ساعتهايش بهترساعتهاست; (1) ماهى كه در لحظه‏لحظه‏اش خدا جارى است و هرآنش‏سرمايه‏اى است كه بايد چون جان‏پاسش داشت و آن را براحتى از كف‏نداد.
مگر مى‏توان غير از ماه مبارك‏رمضان، ماهى را پيدا كرد كه يك‏شب از شبهاى آن ارزشى فزونتر ازهزار ماه داشته باشد؟ (2)               

مگر مى‏توان غير از اين ماه،ماهى را سراغ گرفت كه در سرتاسرآن درهاى بهشت‏بر روى مردمان‏گشوده و درهاى دوزخ بر روى آنان‏بسته باشد؟ (3)

مگر مى‏توان ماه ديگرى را نشان‏داد كه در آن نفس كشيدن حكم‏تسبيح و خوابيدن حكم عبادت داشته‏باشد؟ (4)

پس بياييد قدر اين ماه را بيشتربدانيم و پيش از آنكه لحظه‏هاى‏ارزشمندش سپرى شود ازچشمه‏سار جوشان آن خود راسيراب كنيم.

                                     
رمضان، بهار قرآن و بهار دعا ومناجات به درگاه پروردگار بى‏نيازاست. در هيچ ماهى به اندازه ماه‏مبارك رمضان دعا، مناجات، ذكر ونمازهاى مستحبى وارد نشده است.هر روز آن، دعايى خاص و هر شبش‏نماز و ذكرى ويژه خود دارد.

اما رمضان، بهار انتظار نيزهست; چرا كه در دعاها و مناجاتهاى‏اين ماه به همان اندازه كه روح بندگى‏و تضرع به درگاه خداوند و طلب‏آمرزش و رستگارى از او موج‏مى‏زند; روح انتظار و اميد فرارسيدن دولت كريمه اهل بيت، عليهم‏السلام، نيز جارى است....

در دنياي مدرنيته و پيشرفته امروزي، مردم جهان چنان غرق در مشكلات و گرفتاريهاي زندگي روزمرگي خود هستند بطوريكه اكثرا از اهداف اصلي زندگيشون فاصله گرفته اند و بيراهه طي مي كنند. با اين وجود، سرمنزل نهايي اين دنيا چه خواهد بود؟ چرا با گذشت هر روز از اين روزهاي دنيا و با وجود پيشرفت علم و تكنولوژي، گرفتاريها و خشكساليها، قحطيها افزوده مي شوند؟ در حاليكه دست بشر از كنترل اينگونه مشكلات بسته است. جواب خيلي ساده است. فاصله گرفتن از هدف اصلی است. اگر از بشر بپرسيد هدفت چيست؟ تمام اهداف دنيايي خود را ليست مي كند بدون اينكه از خود بپرسد هدف از آمدنت چي بوده؟

از كجا آمده ام، آمدنم بهرچه بود

به كجا مي روم آخر ننمايي وطنم

بشر چنان غرق در دنيا و زيباييهاي آن شده و چنان فريفته آن شده بود كه حتي حاضر نبود به اين مسئله مهمي بينديشد كه خوب سرانجام اين عمر 50 ، 60 ساله اش چه خواهد بود؟ هرچند که هنوز نیز قدر عافیت را نمی داند اما جاي اميدواري هست كه بشر كم كم دارد به خود مي آيد به طوريكه محققين مسيحي در جهان در حال تحقيق اين هستند كه بدانند حواريون حضرت عيسي(ع) حداقل در كدام نقاط زمين رفت و آمد مي كردند تا بتوانند آن مكان را مقدس شمارند تا با رفتن به آنجا و تكريم آن مكان، به دور از دغدغه ها و مشكلات دنيايي، تسكين و آرامش يابند نه فقط مسيحيان بلكه كليميان و حتي بعضي از مسلماناني كه از دين و آيين خودفاصله گرفته اند براي آسايش روح و روان خود به دير و كليسا و مساجد خود روي آورده اند. اين نشان دهنده اين مطلب هست كه خلأ دور شدن از اصالت ديني خود را احساس كرده اند. به اين مسئله پي برده اند كه از سرچشمه و منزل مقصود خود بيرون آمده اند و يا بيرون مانده اند و يا اينكه به دنبال كليدي براي ورود به اين منزل مي گردند و اينگونه حيران مانده اند. و يا اينكه در اقيانوس پرتلاطم زندگي غرق شده اند و به دنبال تكه چوبي در اين اقيانوس خروشان مي گردند تا بدان آويخته و خود را نجات دهند.

حتي مواردي نيز پيش آمده كه مسيحيان و كليميان، به ائمه مسلمانان متوسل شده اند تا گره هاي كور خود را باز نمايند. اين توسلها بيشتر به امام عاشوراي مسلمانان انجام مي شود. نمونه اش را خودم ديشب در مراسم رونمايي و ساخت ضريح مطهر حضرت اباعبدالله(ع) كه در مدرسه معصوميه قم انجام شد شنيده ام كه يه پيرمردو پيرزن كليمي آمده بودند آنجا و مي گفتند ماكه مسلمان نيستيم و اگر فردي را به ما معرفي مي كردند كه از نسل حضرت داود (ع) باشد آنرا گرامي مي داشتيم اما شنيديم مسلمانان دارند براي ارباب خودشون ضريحي را تقديم مي كنند ما هم آمديم عرض ادب و احترام كنيم.

عجب!! مگر اين حسين كيست...

انتظار .... عاشورا 

 
مهدى (عج)، ادامه حسين عليه السلام است و انتظار ادامه عاشورا و برآمده از آن.
مهدى (عج)، فرزند حسين عليه السلام است و فرهنگ انتظاربرآمده از فرهنگ عاشورا و انتظارِ حسين ديگرى را كشيدن. اين دو پيوندى ديرين و مستحكم با يكديگر دارند.
يكى پشتوانه فرهنگى و زمينه ساز، براى ديگرى است؛
يكى رمز حيات شيعه است و ديگرى رمز بقاى آن؛
يكى رمز قيام و به پا خاستن شيعه است و ديگرى عامل حفظ و استمرار آن مهدى عليه السلام وارث عاشورا است؛ همچنان كه  حسين عليه السلام وارث پيامبران است؛
عاشورا، دريچه ‏اى به انتظار است و انتظار، تجلّى آرزوها و آمال كربلا؛
فرهنگ عاشورا، دستمايه اساسى و مايه شكوفايى و بالندگى منتظران مهدى(عج) در عصر انتظار است.
پيوند عاشورا و انتظار و حسين و مهدى، پيوند والد و ماولد و نورٌ على نور است.

 انتظار، كربلايى ديگر است به وسعت همه جهان و مصاف حق و باطل است در زمانى ديگر؛ با اين تفاوت كه اين بار، حق پيروز است و چهره باطل، براى هميشه دفن مى‏شود. انتظار همان كربلا است در وسعت همه زمين و در مقطع ديگرى از تاريخ. در اين مقطع، فكرهاى رشيد از هر فرقه و ملتى، گلبانگ دعوت مهدوى را - كه با ساخت و فطرت انسان‏ها همگون است - لبيك مى‏گويند.
انتظار، ثمره كربلا است. بدون كربلا انتظار بى‏معنا است. ياران مهدى، همه كربلايى‏ اند و در فراز و فرود تاريخ، غربال شده و آبديده ‏اند. مگر مى‏توان بى عاشورا، انتظارى ...

نوینسنده:مسعود پورسيدآقايى

ياران امام حسين (عليه‌السلام) الگوي ياران امام مهدي (عجل‌الله‌تعالي فرجه‌الشريف)

معرفت و محبت

منبع: نگین آفرینش

رجعت‌كنندگان

1. رجعت پيامبران و امامان(عليهم السلام)

                          

عالم متتبع آیة الله سید حسن صدر کاظمینی قدس سره صاحب تاسیس الشیعه ( پسر عموی آیة الله سید اسماعیل صدر ) فرمودند :
در زمانی که در سامرا مشغول تحصیل در محضر مرحوم میرزای شیرازی قدس سره بودم ، اوقاتی که مرحوم خلد مکان یگانه عصر خود آیة الله آقای حاج ملا علی فرزند میرزا خلیل طهرانی مشرف به زیارت عسکریین علیهما السلام می شد در منزل من ورود می فرمود . تا آنکه به رسم همیشه یک وقتی از نجف اشرف وارد منزل من شد . هنگامی که شب شد و موقع تهجد فرا رسید ، یک وقت بیدار شدم ، دیدم مرا صدا می کند که برخیز ، نماز شب بخوان .
من از روی شوخی گفتم : سر شب مطالعه کردم که اهم از نماز شب است . حالا باید استراحت کنم .
گفت : به این نیت برخیز و مشغول نماز شب شو ، که در فردای قیامت که جمعیت نماز شب خوانها در عقب سر جدت حضرت امیرالمومنین علیه السلام روانه شدند و حضرت پیشرو آنان گردید که قائد الغر المحجلین است ، تو در عدد آن جمعیت یک نفر افزوده نمایی .
پس برخاستیم ، وضو گرفتیم . آنگاه فرمود : خوب است در سرداب مطهر مشرف شویم و در آنجا به تهجد مشغول شویم ، گفتم : بسیار خوب است .
جناب حاجی ملا علی از جلو و من از عقب ایشان روان شدیم تا به در صحن مقدس رسیدیم . در را باز نمودیم ، وارد صحن شدیم تا رسیدیم به پله هایی که باید از آن پایین رفت و در سرداب مقدس وارد شد . همین که به ابتدای پله ها رسیدیم ، یک مرتبه در آن شب ظلمانی دیدیم در ته پله ها متصل به درگاه سرداب ، به قدر یک قامت انسان یک پارچه نور ایستاده است و دیگر شمایل مبارک در وسط نور نمایان نیست و نور مانع از دیدن آن گردیده است .
مرحوم حاج ملا علی که جلو بود ، رو به من کرد و گفت : « تشوف » یعنی می بینی ؟ گفتم : بلی . پس به همان حال باقی ماندیم و از جای خود حرکت ننمودیم و آن نور مقدس نیز در محل باقی بود و ما ناظر به آن ، تا مقدار ده دقیقه تقریباً گذشت . سپس منتقل به درون سرداب شد و ما هم از پله ها پایین رفتیم . وقتی وارد سرداب شدیم ، دیگر به چشم من چیزی نیامد . اما به چشم حاجی آخوند مرئی بود یا نه ؟ العلم عندالله .1

پی نوشت:

1 . رضا ، استادی ، شرح احوال آیة الله العظمی اراکی ، ص 526 .